Briefjes uit de Droomtuin
Het dagboek
Lou en haar vrienden schrijven kleine briefjes over wat ze hebben meegemaakt — ieder in hun eigen stem. Er komt er telkens eentje bij als er een nieuwe aflevering online komt.
Stap voor stap, zei Lou. Eén steen tegelijk. En toen stond ik ineens aan de overkant.
Bij de rivier leerde ik dat durven niet in één keer hoeft. Gewoon: één stapsteen per keer.
Soms ontmoet je iemand voor maar één avontuur. En dan is afscheid nemen ook een beetje dapper zijn.
De Kriebelbossen kriebelen écht. En bij de Oude Wensboom mag je iets wensen — maar wát ik wenste, dat verklap ik niet.
Vannacht gloeide mijn dekentje voor het eerst. En diep in de vallei woonde iemand die niet eng was — gewoon een beetje alleen. Tot in de Droomtuin.
Er kwam een meisje bij mijn grot. Ze rende niet weg. Niemand blijft ooit staan. Zij wel. Hmpf.
Tikketik! Nieuw meisje in de vallei — en ik zag het 't eerst, natuurlijk. Haar dekentje GLOEIT. Ik moet het iedereen vertellen!